2010ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம். இலங்கையில் இருந்து நூற்றுக்கணக்கான மக்களை ஏற்றிக்கொண்டு MV Sun Sea என்ற சரக்குக் கப்பல் கனடாவின் பிரிட்டிஷ் கொலம்பியா மாகாணத்தை நோக்கி வந்தது.
பல வாரங்கள் கடலில் பயணம் செய்த அந்தக் கப்பலில் இருந்தவர்களில் பெரும்பாலானோர் இலங்கைத் தமிழர்கள். கனடாவை அடைந்த பின்னர் அவர்கள் அகதி பாதுகாப்பைக் கோரினர்.
அந்தப் பயணம் கனடாவின் அகதி மற்றும் எல்லைப் பாதுகாப்பு தொடர்பான அரசியல் விவாதத்திலும் முக்கியமான இடத்தைப் பெற்றது.
இந்த நேர்காணல், அந்தப் பயணத்தின் மனிதநேயப் பின்னணியை வெளிப்படுத்தும் கற்பனை செய்யப்பட்ட மாதிரி நேர்காணல் ஆகும். இங்கு “அருள்” என்ற பெயர் கற்பனைப் பெயராக பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது.
கேள்வி: நீங்கள் Sun Sea கப்பலில் கனடாவுக்கு வர முடிவு செய்தது ஏன்?
அருள்:
நான் கனடாவுக்கு வர வேண்டும் என்று ஒரே நாளில் முடிவு செய்யவில்லை.
எனது வாழ்க்கையில் ஏற்பட்ட பல சம்பவங்களுக்குப் பிறகு, என் நாட்டில் தொடர்ந்து வாழ்வது பாதுகாப்பானதல்ல என்று உணர்ந்தேன்.
குடும்பத்தினர், நண்பர்கள், சுற்றியிருந்த சூழ்நிலை—எல்லாமே என்னை ஒரு கட்டத்தில் நாட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலைக்கு கொண்டு சென்றது.
எனக்கு முக்கியமானது பணம் சம்பாதிப்பது அல்ல.
பாதுகாப்பாக உயிருடன் இருப்பதுதான்.
கேள்வி: Sun Sea கப்பலில் பயணம் எப்படி இருந்தது?
அருள்:
அதை வார்த்தைகளில் முழுமையாகச் சொல்ல முடியாது.
கப்பலில் நிறைய பேர் இருந்தார்கள். குழந்தைகள் இருந்தார்கள். பெண்கள் இருந்தார்கள். வயதானவர்களும் இருந்தார்கள்.
நாங்கள் பல நாட்கள் கடலில் இருந்தோம்.
ஒவ்வொரு நாளும் கடல் மட்டுமே தெரியும்.
கரை எப்போது தெரியும் என்று தெரியாது.
ஒரு நாள், இரண்டு நாள் என்று ஆரம்பித்த பயணம் நீண்டுகொண்டே போகும்போது, மனதில் பயம் அதிகரித்தது.
கேள்வி: பயணம் முழுவதும் கனடாவை அடைவோம் என்ற நம்பிக்கை இருந்ததா?
அருள்:
நம்பிக்கையும் பயமும் இரண்டும் இருந்தது.
சில நேரங்களில் “நாம் கனடாவை அடைவோமா?” என்று நினைத்தோம்.
சில நேரங்களில் “நாம் உயிருடன் இருப்போமா?” என்ற கேள்வியே வந்தது.
ஆனால் திரும்பிச் செல்லும் வழியும் இல்லை.
அதனால் முன்னால் என்ன இருக்கிறது என்பதை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
கேள்வி: கப்பலில் இருந்த குழந்தைகள் மற்றும் குடும்பங்களைப் பார்த்தபோது என்ன நினைத்தீர்கள்?
அருள்:
அதுதான் மிகவும் வேதனையான பகுதி.
ஒரு குழந்தை ஏன் இத்தனை நாட்கள் கடலில் இருக்க வேண்டும்?
ஒரு தாய் ஏன் தனது குழந்தையை அழைத்துக்கொண்டு இத்தகைய ஆபத்தான பயணத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்?
இந்தக் கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்ல வேண்டுமென்றால், அந்தக் குடும்பங்கள் ஏன் தங்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேற வேண்டிய நிலைக்கு வந்தார்கள் என்பதை முதலில் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.
கேள்வி: கனடா கரை முதன்முதலில் தெரிந்தபோது?
அருள்:
அந்த நிமிடம் இன்னும் என் நினைவில் இருக்கிறது.
நீண்ட நாட்களாக கடல் மட்டுமே பார்த்திருந்தோம்.
கரை தெரிந்தபோது சிலர் அழுதார்கள்.
சிலர் பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
சிலர் ஒருவரையொருவர் பார்த்துக்கொண்டார்கள்.
எனக்கு அப்போது ஒரே எண்ணம்தான் இருந்தது:
“நாம் உயிருடன் வந்துவிட்டோம்.”
கேள்வி: கனடாவை அடைந்த பிறகு உங்கள் வாழ்க்கை எளிதாகிவிட்டதா?
அருள்:
இல்லை.
கனடாவை அடைந்தது பயணத்தின் முடிவு என்று நினைத்தோம்.
ஆனால் அது இன்னொரு பயணத்தின் தொடக்கம்.
அகதி claim, interview, documents, immigration process, வேலை, மொழி, வீடு—பல விஷயங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்தது.
நாங்கள் கடலைக் கடந்திருந்தோம்.
ஆனால் இப்போது ஒரு புதிய சட்ட அமைப்பைக் கடக்க வேண்டியிருந்தது.
கேள்வி: கனடாவில் நீங்கள் சந்தித்த மிகப்பெரிய சவால் என்ன?
அருள்:
எங்களுடைய கதையை நிரூபிப்பதுதான்.
நாங்கள் சந்தித்த விஷயங்களை எல்லாம் ஆவணமாக வைத்திருக்க முடியாது.
நாங்கள் உயிரைக் காப்பாற்றிக்கொள்ள ஓடும்போது, எல்லா documents-ஐயும் எடுத்துக்கொண்டு ஓட முடியாது.
சில நினைவுகள் மட்டுமே நம்மிடம் இருக்கும்.
சில photographs.
சில கடிதங்கள்.
சில மனிதர்களின் சாட்சிகள்.
அதற்கும் மேலாக நமது சொந்த நினைவுகள்.
கேள்வி: Sun Sea கப்பலில் வந்தவர்களைப் பற்றி கனடாவில் பல்வேறு கருத்துகள் இருந்தன. அது உங்களை எப்படி பாதித்தது?
அருள்:
அது மிகவும் வேதனையாக இருந்தது.
எங்களைப் பற்றி பலர் பலவிதமாக பேசினார்கள்.
சிலர் எங்களை அகதிகள் என்று பார்த்தார்கள்.
சிலர் சட்டவிரோத குடியேறிகள் என்று பார்த்தார்கள்.
சிலர் எங்களைப் பற்றி எதுவுமே தெரியாமல் கருத்து தெரிவித்தார்கள்.
ஆனால் எங்களைப் பற்றி தீர்ப்பு வழங்குவதற்கு முன்பு ஒருவராவது எங்களிடம் வந்து,
“நீங்கள் ஏன் உங்கள் நாட்டை விட்டு வெளியேறினீர்கள்?”
என்று கேட்டிருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.
கேள்வி: இன்று, 2010ஆம் ஆண்டை திரும்பிப் பார்க்கும்போது உங்கள் முடிவைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?
அருள்:
அது எளிதான முடிவு அல்ல.
குடும்பம், வீடு, நண்பர்கள், பழக்கமான வாழ்க்கை—எல்லாவற்றையும் விட்டுவிட்டு வர வேண்டும்.
ஆனால் அந்த நேரத்தில் எனக்கு இருந்த தேர்வுகள் மிகவும் குறைவாக இருந்தன.
கனடாவைத் தேர்ந்தெடுத்தது ஒரு நல்ல வாழ்க்கையைத் தேடியது மட்டுமல்ல.
பாதுகாப்பைத் தேடிய பயணம்.
கேள்வி: இன்று கனடா எப்படி இருக்கிறது?
அருள்:
கனடா எனக்கு இரண்டாவது வாய்ப்பு கொடுத்த நாடு.
இங்கே நான் மீண்டும் வாழ்க்கையை உருவாக்க முடிந்தது.
வேலை செய்தேன்.
சமூகத்துடன் இணைந்தேன்.
என் குழந்தைகளுக்காக எதிர்காலத்தை உருவாக்கினேன்.
ஒரு நாள் கடலில் உயிர் பிழைக்க முயன்ற நான், இன்று என் குழந்தைகள் கனடாவில் சுதந்திரமாக வளர்வதைப் பார்க்கிறேன்.
அதுதான் எனக்கு கனடாவின் அர்த்தம்.
கேள்வி: இன்று அகதிகளாக கனடாவை நோக்கி வருபவர்களிடம் நீங்கள் என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்?
அருள்:
அகதியாக வருவது ஒரு கனவு அல்ல.
யாரும் தங்கள் வீட்டை விட்டுச் செல்ல விரும்பமாட்டார்கள்.
முதலில் பாதுகாப்பான வழிகளைத் தேடுங்கள்.
சட்டபூர்வமான வழிகள் இருந்தால் அவற்றைப் பயன்படுத்துங்கள்.
ஆபத்தான கடல் பயணங்களைத் தேர்ந்தெடுப்பது உயிருக்கு ஆபத்து.
நாங்கள் சந்தித்ததை வேறு யாரும் சந்திக்க வேண்டாம்.
கேள்வி: இறுதியாக, Sun Sea பயணம் உங்களுக்கு என்ன கற்றுக்கொடுத்தது?
அருள்:
கடல் எவ்வளவு பெரியது என்பதை நான் அந்தப் பயணத்தில் பார்த்தேன்.
ஆனால் மனிதனின் உயிர் காக்கும் ஆசை அதைவிடப் பெரியது என்பதைப் புரிந்துகொண்டேன்.
ஒரு மனிதன் தனது வீட்டை விட்டு வெளியேறும்போது, அவனிடம் ஒரு suitcase மட்டுமே இருக்கலாம்.
ஆனால் அதற்குள் அவன் முழு வாழ்க்கையும் இருக்கலாம்.
அந்த suitcase-ல் சில துணிகள் இருக்கலாம்.
சில photographs இருக்கலாம்.
சில documents இருக்கலாம்.
ஆனால் அவனுடைய மனதில் ஒரே ஒரு பொருள் இருக்கும்:
“நாளை நான் பாதுகாப்பாக இருப்பேனா?”
Sun Sea எனக்கு அந்தக் கேள்வியை மறக்க முடியாதபடி கற்றுக் கொடுத்தது.
ஒரு கப்பலின் கதை மட்டுமல்ல
Sun Sea கப்பல் சம்பவம் கனடாவின் அகதி வரலாற்றில் ஒரு முக்கியமான நிகழ்வாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
ஆனால் அந்தக் கப்பலைப் பற்றிய விவாதம் வெறும் எல்லைப் பாதுகாப்பு, குடிவரவு அல்லது அரசியல் விவாதமாக மட்டுமே பார்க்கப்படும்போது, அதன் பின்னால் இருந்த மனிதர்களின் கதைகள் மறைந்து போகலாம்.
கடலைக் கடந்தவர்கள் அனைவருக்கும் ஒரே கதை இல்லை.
ஒவ்வொருவருக்கும் தனித்தனி வாழ்க்கை இருந்தது.
தனித்தனி பயம் இருந்தது.
தனித்தனி காரணங்கள் இருந்தன.
அவர்களின் கனடா பயணமும் தனித்தனியான பாதைகளாக மாறியது.
ஒரு கப்பல் கனடாவை அடைந்தது.
ஆனால் அதில் இருந்த பலருக்கு அது ஒரு நாட்டை அடைந்த பயணம் மட்டுமல்ல.
ஒரு புதிய வாழ்க்கையைத் தேடிய பயணம்.
ஆசிரியர் குறிப்பு
இது Sun Sea கப்பலில் கனடாவை வந்தடைந்த ஒரு அகதியின் அனுபவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட கற்பனை/மாதிரி நேர்காணல் ஆகும். “அருள்” என்பது கற்பனைப் பெயர்; நேர்காணலில் கூறப்படும் தனிப்பட்ட அனுபவங்களும் மாதிரிக்காக உருவாக்கப்பட்டவை. உண்மையான Sun Sea பயணியை நேர்காணல் செய்து வெளியிடும்போது, அவருடைய பெயர், பயண விவரங்கள் மற்றும் சட்ட நிலை ஆகியவற்றை அவருடைய சம்மதத்துடன் உண்மையாகச் சரிபார்த்து வெளியிட வேண்டும்.
